QOTD.

Na świecie jest zaledwie pięć ośrodków filmowych, które nie potrzebują mecenasów państwowych. Do samowystarczalnej elity zaliczają się: amerykańskie Hollywood, indyjskie Bollywood, chińskie Hongkong i Szanghaj oraz nigeryjski Lagos. Pozostałe filmowe aglomeracje nie zarabiają na siebie. [„Kino centralnie sterowane”, Forbes 05/2012]

A może inaczej?

Na świecie są zaledwie cztery państwa tak ubogie, że nie stać ich na finansowanie państwowej filmoteki i gdzie pozostawieni samym sobie filmowcy radzą sobie nadspodziewanie dobrze. Do kapitalistycznej biedoty zaliczają się USA, Indie, Chiny oraz Nigeria. Pozostałe państwa mają szmalu jak lodu, nadwyżkę budżetową, długowiecznych emerytów pławiących się w luksusach, wspaniałe autostrady i wolne środki, pozwalające na odważne finansowanie kina moralnego niepokoju i innych arcydzieł. [torero.jogger.pl, 27/04/2012]

3 myśli w temacie “QOTD.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s