Księżniczkom.

Inspirowany, a jakże. Pisany troszkę na kolanie, więc gdzieniegdzie może kuleć.

Zanim Ziemia znękana w swym szalonym pędzie
Oddechu nieco zazna od człowieczej rasy,
zanim dziecię, jagniątko, lew wieczerzać będzie
razem w te, co Izajasz przepowiedział, czasy,

zanim z uśmiechem twoim, tkwiącym przed oczyma,
władcy świata całego i sąsiednich mgławic
skoczą sobie do gardeł, bo ich nie zatrzyma
ani historia Troi, ni Ypres, ni Racławic,

zanim legiony wojów, trubadurów wszelkich,
na drugim końcu świata w rzekach głowy schłodzą,
chwaląc twych oczu owal w pieśniach, bojach wielkich,
podciągnij se legginsy, bo trochę się schodzą.

Nim imię twe rozsławią od Tatr po Nairobi,
i pod Rowem Mariańskim, i nad Ziemi dachem,
zmień, pani, pas, na prawy, bo korek się robi,
a ktoś się w końcu wścieknie i stuknie cię w czachę.

4 myśli w temacie “Księżniczkom.

  1. @thion: forma… siakaś ogólna taka, inspirowałem się dzisiejszą jazdą po Krk w ostatniej zwrotce i niegdysiejszą obserwacją takowych istot w przedostatniej 🙂

    Eduarten: dziękuję 🙂

    @all: Zwracam uwagę, że ostatnia linijka stwarza warunki do dość prostego, żeby nie rzec banalnego, „przestylizowania” puenty na bardziej… hmmm… nowohucką, co w zasadzie wzmacnia nawet przesłanie, ale ten blogasek mimo wszystko aspiruje do miana kulturalnych, więc zdaję się na Wasze słowotwórstwo 🙂 To raz. A dwa, w kategorii „grafoman” jest tego więcej, gdyby ktoś był zainteresowany.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s