Ignacy Krasicki o tarczy antyrakietowej.

Zajączek jeden młody
Korzystając z swobody,
Pasł się trawką, ziółkami w polu i ogrodzie,
Z każdym w zgodzie.
A że był bardzo grzeczny, rozkoszny i miły,
Bardzo go inne zwierzęta lubiły.
I on też, używając wszystkiego z weselem,
Wszystkich był przyjacielem.
Raz, gdy wyszedł w świtanie i bujał po łące,
Słyszy przerażające
Głosy trąb, psów szczekania, trzask wielki po lesie.
Stanął… Słucha… Dziwuje się…
A gdy się coraz zbliżał ów hałas, wrzask srogi,
Zając w nogi.
Spojrzy się poza siebie: aż tu psy i strzelce!
Strwożon wielce,
Przecież wypadł na drogę, od psów się oddalił.
Spotkał konia, prosi go, iżby się użalił
„Weź mnie na grzbiet i unieś!” Koń na to: „Nie mogę,
ale od innych pewną będziesz miał załogę”
Jakoż wół się nadarzył. „Ratuj, przyjacielu!”
Wół na to: „Takich jak ja zapewne niewielu
Znajdziesz, ale poczekaj i ukryj się w trawie,
Jałowica mnie czeka, niedługo zabawię.
A tymczasem masz kozła, co ci dopomoże”
Kozieł: „Żal mi cię, niebożę!
Ale ci grzbietu nie dam, twardy, nie dogodzi;
Oto wełniasta owca niedaleko chodzi,
Będzie ci miętko siedzieć” Owca rzecze:
„Ja nie przeczę,
Ale choć uniosę pomiędzy manowce,
Psy dogonią i zjedzą zająca i owcę;
Udaj się do cielęcia, które się tu pasie „.
„Jak ja ciebie mam wziąć na się,
Kiedy starsi nie wzięli?” – cielę na to rzekło
I uciekło.
Gdy więc wszystkie sposoby ratunku upadły,
Wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły.

Gdy Tuska więc wyruchał przewrotny Obama,
Wśród sojuszników Polska pozostała sama.

Ignacy Krasicki, „Przyjaciele”

4 myśli w temacie “Ignacy Krasicki o tarczy antyrakietowej.

  1. > Moim zdaniem nieadekwatne. Bo tylko USA tak się podlizujemy.

    Akurat USA to podlizujemy się najmniej, bo oni nie lecą w kulki i nie obiecują gruszek na wierzbie. Znaczy się rzadko kłamią, częściej wykorzystują naiwność, ale gdzie im tam w obu tych sprawach do Starej Europy.

    No cóż, jeżeli od 20 lat chór wujów legularnie krzyczy że Polska sama nic nie może zdziałać to przy takiej dewaluacji samodzielności nie powinno nikogo dziwić że w kółko ktoś nas rucha. A jednak ciągle dziwi.

    Polubienie

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s